Kendimizle Barışık Mıyız?

Çift ve Aile Terapisti Psikolog Çiğdem Toksoy

   KENDİMİZLE BARIŞIK MIYIZ?

ÖZGÜVEN VE ÖZDEĞER KAVRAMLARI                

Bu soruyu irdelerken öncelikle kendisi ile barışık olma kavramını tanımlamak gerektiğini düşünüyorum.

Kendisi ile barışık insan kimdir? Kendisini seven, değerli bulan, kendisine güvenen bir kişinin kendisi ile barışık olduğu düşünülebilir.

Kendimizi sevmek için olduğumuz gibi kabul etmemiz gerekir ki bu pek de kolay bir iş değildir. Dışarıdan bize bakan birisi rahat ve özgüveni yüksek bir kişi olduğumuzu düşünse de beğenmediğimiz özelliklerimiz içimizde fırtınalar kopartıyor olabilir. Aynı şekilde çevremizden gelen eleştiri oklarını sakince karşılamakta zorlanıyorsak, hemen kendimizi savunma ihtiyacı duyarız. Çoğunluğumuz olduğumuz insanı değerli bulmakta, sevmekte zorlandığı için pek de kendisi ile barışık yaşayamaz.

Bir de işin toplumsal boyutu var. Bana göre Türkiye insanı kültürel nedenlere bağlı olarak da bu konuda biraz şanssız. Örneğin;  özgüveni eksik bir toplum olduğumuz için karşımızdakine pek güvenmeyiz. Bize samimiyetle yaklaşan, ilgi gösteren birisinin bu davranışının ardında bir kötü niyet veya faydalanma çabası ararız. O kişinin salt öyle davranmak istediği veya bizden hoşlandığı için öyle davrandığına inanmamız epey zaman alır. Atasözlerimiz bile bu bağlamda öneriler içerir (İnsanoğlu çiğ süt emmiştir). Bunun temel nedeni kendimizi o ilgiye layık görmediğimiz kadar, bizim diğer insanlara karşılıksız sevgi gösterme konusundaki isteksizliğimiz ve onlara güvenme konusunda yaşadığımız zorluktur. Kısaca şüpheci ve sürekli ‘Öküz altında buzağı arayan’ bir toplum olduğumuzu söyleyebilirim.

Millet olarak geçmişimizle fazla övünmek de bugünle ilgili pek olumlu düşünceler taşımadığımızın bir göstergesi bana göre. Sokakta insanların tanımadığı birine gülümsemediği, selam vermediği, trafikte başkasının önüne geçmenin, birilerinin hakkını çalarak bir şeyler elde etmenin uyanıklık sayıldığı bir ülkenin halkını oluşturan insanların, kendisi ile barışık olduğunu düşünmek epeyce zor.

Bu karamsar tablonun dışında kalan pek çok insan neyse ki var. Ayrıca kendimizle ilgili gerçekleri fark ederek değişmek de mümkün.

Hatalı davrandığımızı düşündüğümüz, özellikle de karşımızdakine zayıf taraflarımızı gösterdiğimiz anlarda öfkemizi kendimize yönelttiğimizi fark edip, böyle durumlar için kendimizi affetmeyi deneyebiliriz. Aynı şeyi özgüvenimizi korumak adına olmadığımız biri gibi davrandığımız ve kendi kendimizi içinden çıkılmaz durumlara soktuğumuz koşulları gördüğümüzde de yapabiliriz. Kısacası işe hayal ettiğimiz kişi olmadığımız için kendimizi affederek başlayabiliriz. Böyle yapanların bir gün kendisi ile barışarak, kendisine ve karşısındakine daha fazla güven duymayı başarabileceğine inanıyorum.

Paylaş




 E-Posta Aboneliği




 Etkinlik Takvimi

Beyin ve Çocuk