Çocuk Ailenin Aynası Mıdır?

Çift ve Aile Terapisti Psikolog Çiğdem Toksoy

Anaokulu yönettiğim yıllarda uyum sorunu gösteren çok sayıda çocukla çalıştım.

Çocuğun yuvaya ilk başladığı günler ailenin tutumu hakkında da fikir verir. Kimi çocuk annesini gözünün önünden ayıramaz ve günlerce yanında oturup beklemesini isterken kimisi gurupla kolayca kaynaşır ve ilk gün için verilen 1 saatlik süre ona yetmez. Bunu gören bir anne uyarıya rağmen çocuğu sabahtan akşama orada bırakıp gittiğinde akşam saati ağlayan bir çocukla karşılaşır ve ilk tepkisi ‘Bu çocuğa ne yaptınız?’ olur. Diğer anne ise sınıftan çıkması ve dışarıda beklemesi istendiğinde çocuğun ağlamasını bahane ederek oradan uzaklaşmayı reddeder ve çocuk bu duruma alışır, günün birinde anne dışarı çıktığında peşinden kıyameti koparır. Bu çocuk alışmayacak diyen anne çocuğunu alır gider.

Aile tutumu ile ilgili başka örnekleri de çocuğun yuvaya devam sürecinde gözlemek mümkündür. Arkadaşları ile uyum sorunu yaşayanlar; saldırgan veya aşırı çekingenler, yeme özürlüler, özgüveni gelişmiş, paylaşımcı , girişken, lider özellikli çocuklar…. Saydığım özellikler içinde çekingenlik, girişkenlik veya liderlik çocuğun kişiliği ile ilgili olmakla birlikte tüm bu kişilik özellikleri ailenin çocuğa davranış biçimine göre parlar ya da söner. Eğitimcilerin çocuğun uyum sorunlarını aşması için gösterdiği gayretin ebeveyn katkısı olmadan yetersiz kaldığını fark ettiğimde aile terapisti olmaya karar verdim.

Yuvada uyum sorunu yaşayan çocuklardan bazılarının aileleri ile eş zamanlı olarak yaptığım seanslardan sonra evdeki davranış değişikliğinin olumlu katkılarını anaokulu ortamında da görmek bu konudaki inancımı güçlendirdi. Terapist olarak çalışmaya başladığımda üç ebeveyn tipi olduğunu gördüm:

1. Her şeyden kendini sorumlu tutan yardım almak isteyen anne babalar,

2. Tüm ailenin terapi almasına sıcak bakan sorunlara daha sakin yaklaşabilen ebeveynler,

3. Çocuğu bir terapi merkezine getirip ‘Bu çocuk bozuk bunu düzeltin’ yaklaşımı ile sorumluluk almak istemeyen ve kendileri için yardım almaktan kaçınan anne babalar.

Üçüncü grubun bir kısmının içten içe sorunun asıl kaynağının kendi tutumları olduğunu hisseden ve bununla yüzleşmekten korkan, suçlanacakları endişesi ile terapiden kaçan, diğer bir kısmının da böyle sorunlu bir çocuğun nasıl olup ta onlardan doğduğunu anlayamayan mükemmeliyetçi ebeveynler olduğunu düşünüyorum.

Çocuğu ile birlikte yardım alma cesaretini gösterenlerin arzu ettikleri sonuca daha kolay ulaşabildiklerini de hatırlatmak isterim.

 

Paylaş




 E-Posta Aboneliği

Aile Öğrenci Uzman Diğer




 Etkinlik Takvimi

Önümüzdeki günlerde hiç etkinlik yok